Yanimdayken bile delicesine ozledigimdi benim...Aklimdan gectigi her an ciglik ciglik askimi haykirmak istedigim...Ve o, gecenin bir yarisi, yuzlerce kilometre yoldan gelip, balkonumun altindan bana askini ilan eden sevgili...Beni herkesten kiskanip ara ara kavgalar cikartip sonra uzuntuden cocuklar gibi aglayan sevgili...Icimizi acita acita yasiyorduk askimizi, en guzeli de
boylesi degil miydi? Tarihi, zamani belirsiz guzel gunlere uyaniyorduk her sabah, ayri yerlerde, ayri yastiklara dusen baslarimizla, ayni dusleri paylasiyorduk....

Basimizda kavak yelleri...Bulusmalar guzeldi de, ayrilik vakitleri ne cok acitirdi canimizi...Bir keresinde, sehirlerarasi yolda saatlerce yagmurun altinda durmus, inat edip hicbir otobuse durmasi icin isaret vermemistik.Ikimiz de agliyorduk deliler gibi...Ama gitmek zorundaydim, ustume sinmis kokusuyla yetinmek zorundaydim...Arkamdan boynu bukuk kaliverirdi, isyan ederdim.Ama guzel gunlere inanmistik biz, guzel gunleri haketmistik...O sahil kasabasinda yasiyordu benim kalbim aslinda, bedenim koskoca sehrin carkinda ezilip dururken.Hayat boyleydi iste, gunul isterdi hergun senlik, dugun bayram...ama oteki tarafta baska bir yuzu hayatin, calismak zorundaydim, kendim icin, bizim icin, gelecegimiz icin...Tozpembe bulutlar kapatamiyordu gercekleri...Ne aci, kacip kurtulmak ve aski doya doya yasamak varken ve bunun icin can atarken, kiliniz bile kipirdamaz bazen, sorumluluklar yuzunden. Askiniz Ferhat`la Sirin`inki ile boy olcusebilir aslinda ama modern dunyanin baska zorluklari vardir.Odenmesi gereken faturalar, kredi karti ekstreleri, ...Isin en zor tarafi, calismak zorunda olmayan, tum bu sorumluluklardan bihaber birine duyulan asktir...

Korkmustum...Yeniden yaralanmaktan, yeniden unufak olmaktan, hirpalanmaktan...ve en kotusu terkedilmekten...Ne asklar, ne sevdalar dondurmustu basimi bir zamanlar.Cogu vakit haberleri bile olmadi ne denli sevildiklerinden.Oysa ben orada, hep yanlarindaydim.Hazirdim gerektiginde ask icin olmeye...Ama ne kadar gucluymusum de haberim yokmus, bak savrula savrula, kirila dokule, biraz urkerek, biraz tedirgin acilivermisti kapilari kalbimin...Bu kez diyordum, bu kez, asla izin vermeyecegim gitmesine!

Yasadigimiz hergun, bir omre bedeldi.Ayri gecen her saniye yillar kadar uzun...

Uzun yillar onceydi.Yine boyle bir kasim gunu baslamisti maceramiz...Nasil, neden diye hic sormadik, soramadik birbirimize. Kumsal, dalgalar, martilardi askimizin ilk sahitleri...Elimi ilk tuttugunda olecegim sanmistim, kalbim cikiverecekti sanki yerinden. Ne zamandir bildigim senin, ne zamandir arkadasim olan senin, askla dolu gozlerini hic farketmemistim demek ki.Peki ya ben? Alev alev yanan yanaklarimdan anlamistim o gun...ask kapimda...

Selam,

Uzunca bir zamandir tasarladigim birseydi bu blogu olusturmak.Ama nereden ve nasil baslayacagim konusunda tereddutluydum.Hala da oyleyim aslinda...Ama su anda bu satirlari yaziyor olmakla ilk adimlarima baslamis oldum zaten.Kosmayi ogrenince kadar adim adim devam edecegim...Sevgiler...