Korkmustum...Yeniden yaralanmaktan, yeniden unufak olmaktan, hirpalanmaktan...ve en kotusu terkedilmekten...Ne asklar, ne sevdalar dondurmustu basimi bir zamanlar.Cogu vakit haberleri bile olmadi ne denli sevildiklerinden.Oysa ben orada, hep yanlarindaydim.Hazirdim gerektiginde ask icin olmeye...Ama ne kadar gucluymusum de haberim yokmus, bak savrula savrula, kirila dokule, biraz urkerek, biraz tedirgin acilivermisti kapilari kalbimin...Bu kez diyordum, bu kez, asla izin vermeyecegim gitmesine!

Yasadigimiz hergun, bir omre bedeldi.Ayri gecen her saniye yillar kadar uzun...